بازی وسطی
- ابوالفضل
- بازی های نوستالژی
این بازی یک رقابت میدانی، گروهی و پرتحرک است که میان دو دسته «مهاجمان پرتاب‌کننده» در جناحین و «مدافعان مستقر در میدان» برگزار می‌شود. بازیکنان وسط باید با دید محیطی قوی و جابه‌جایی‌های سریع از اصابت توپ بگریزند و با صید هواییِ توپ‌های سرگردان، امتیاز نجات برای بازگرداندن یاران سوخته به دست آورند. بازی تلفیقی از انعطاف بدنی، دقت نشانه‌گیری و روحیه‌ی ازخودگذشتگی است.
وسایل مورد نیاز
- یک عدد توپ سبک و نرم (اسفنجی یا والیبال سبک).
- نوار چسب، طناب یا گچ برای خط‌کشی محدوده زمین و مشخص کردن منطقه پناهگاه.
-
مرحله اول؛ ترسیم منطقه عملیاتی
مربی با گچ زمینی مستطیل‌شکل رسم کرده و آن را به یک میدان اصلی در میانه و دو جایگاه پرتاب در دو انتهای زمین تقسیم می‌کند. -
مرحله دوم؛ آرایش صفوف
با قرعه‌کشی، یک تیم در میانه زمین (مدافعان) مستقر شده و اعضای تیم دیگر در دو سمت بیرونی زمین روبه‌روی هم به عنوان پرتاب‌کننده می‌ایستند. -
مرحله سوم؛ شلیک و جاخالی
پرتاب‌کنندگان با پاس‌کاری‌های سریع و هدف‌گیری دقیق می‌کوشند اعضای تیم وسط را بزنند؛ نیروهای داخل زمین باید با چابکی مانور داده و فرار کنند. -
مرحله چهارم؛ اصابت یا غنیمت
اگر توپ بدون برخورد به زمین به بازیکنی اصابت کند، او می‌سوزد و خارج می‌شود؛ اما اگر بازیکنی توپ مستقیم را روی هوا مهار کند، یک جان (امتیاز نجات) می‌گیرد. -
مرحله پنجم؛ امداد و جابه‌جایی
یار مهارکننده می‌تواند با خرج جان خود، یکی از هم‌تیمی‌های سوخته را به زمین بازگرداند؛ با خروج آخرین مدافع، جای دو تیم در میدان عوض می‌شود.
مربی با هیجان این میدان پرشتاب را در مسیر تقویت فرهنگ همدلی و فتوت هدایت می‌کند
1
ایمنی
مربی بر پرتاب استاندارد و با ارتفاع پایین نظارت می‌کند تا از اصابت خطرناک توپ به سر و صورت بازیکنان پیشگیری شود.
2
روحیه‌بخشی
مربی اعضای داخل میدان را به هم‌صدایی، دیده‌بانی مشترک و هشدار صوتی زودهنگام درباره جهت حرکت توپ ترغیب می‌کند.
3
تحلیل
مربی پس از اتمام مسابقه، مفهوم پناهگاه امن و برکات ایثار جان برای نجات برادران دینی را تبیین می‌نماید.
اهداف تربیتی
نهادینه‌سازی تعاون، شهامت رویارویی با خطر و پرورش چابکی در موقعیت‌های تهدیدآمیز
تقویت هوش هیجانی
ارتقای سرعت پاسخ‌دهی عضلات به نشانه‌های بصری متحرک با پرش، نشستن و تغییر جهت آنی.
ترویج فرهنگ ایثار
گذشتن از امتیاز بقای فردی و اهدا کردن امتیاز صید توپ به دوستانِ بیرون‌افتاده از میدان.
پرورش تفکر دفاع استراتژیک
پیش‌بینی هندسه حرکت حریف، خروج از خط مستقیم آتش و پرهیز از غافلگیری در محاصره.
دیده‌بانی و ارتباط گروهی مؤثر
آگاه‌سازی دائمی هم‌تیمی‌هایی که پشت به توپ قرار دارند از طریق ارتباط کلامی سریع.
بله.
اگر بازیکن تلاش کند توپ مستقیم را در هوا مهار کند اما مهار کامل نشود و توپ پس از برخورد به بدنش به زمین بیفتد، بازیکن ضربه‌خورده تلقی شده و از بازی خارج می‌شود.
طبق قانون پایانی، مهاجمان تعداد پرتاب معینی (معمولاً ۵ یا ۱۰ پرتاب متوالی) انجام می‌دهند؛ اگر تک‌مدافع توانست بدون اصابت دوام بیاورد، تمام یاران تیمش دوباره احیا شده و به میدان بازمی‌گردند.
