بازی الک دولک
- ابوالفضل
- بازی های نوستالژی
الک‌دولک یک رقابت میدانی، سرعتی و قدرتی میان دو تیم است که نیازمند فضای باز و تمرکز بالاست. یک تیم مأموریت دارد چوب کوچک (دولک) را با ضربه چوب بزرگ (الک) با بیشترین برد به عمق زمین پرتاب کند و تیم مقابل در قامت مدافعان هوایی می‌کوشد دولک را روی هوا صید کرده یا با پرتاب مجدد، پایگاه حریف را هدف قرار دهد. تعادل میان قدرت بدنی، محاسبات چشمی و هماهنگی تیمی ستون اصلی این چالش است.
وسایل مورد نیاز
- یک قطعه چوب بلند به طول حدود ۶۰ تا ۷۰ سانتی‌متر (الَک).
- یک قطعه چوب کوتاه به طول حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر با دو سر تراشیده (دولَک).
- دو قطعه آجر، سنگ یا یک حفره کوچک روی زمین خاکی یا چمن.
-
مرحله اول؛ استقرار سکو
دو تیم با قرعه‌کشی نقش‌های زننده و گیرنده را تقسیم کرده و دو سنگ به موازات هم (یا یک شیار کم‌عمق) به عنوان سکوی پرتاب دولک روی زمین تعبیه می‌شود. -
مرحله دوم؛ آرایش پدافندی
تیم مدافع در فواصل مختلف محوطه باز مستقر می‌شوند و زننده ضربه از تیم مهاجم، چوب کوچک را به صورت افقی روی سکو قرار می‌دهد. -
مرحله سوم؛ شلیک دوضرب
بازیکن با فرو بردن نوک الک به زیر دولک، آن را به هوا پرتاب کرده و بلافاصله پیش از سقوط، با ضربه‌ای محکم آن را به دوردست‌ترین نقطه هدایت می‌کند. -
مرحله چهارم؛ رهگیری هوایی
اگر تیم مقابل بتواند دولک را در آسمان با دست مهار کند، ضربه‌زننده بلافاصله می‌سوزد و نوبت پرتاب به نفر بعد یا تیم حریف می‌رسد. -
مرحله پنجم؛ انهدام پایگاه
در صورت فرود دولک روی زمین، مدافعان آن را از همان نقطه به سوی سنگ‌های سکو پرتاب می‌کنند؛ اصابت دولک به سکو باعث حذف زننده و خطای آن موجب کسب امتیاز مسافت برای مهاجم می‌شود.
مربی با حضور فعال در حاشیه میدان، ظرایف محاسباتی پرتاب را آموزش می‌دهد
1
ایمنی
مربی حریم مجاز استقرار مدافعان و فاصله تماشاچیان را تثبیت کرده تا اصابت چوب یا ضربه الک خطری ایجاد نکند.
2
آموزش
مربی تکنیک زاویه‌بندی الک در لحظه پرتاب و تمرکز دید در ضربه دوم را به بازیکنان ناشی می‌آموزد.
3
تحلیل
مربی پس از اتمام مسابقه، چگونگی محاسبه تجربی برد، تأثیر جهت باد و تخمین چشمی فواصل را تشریح می‌نماید.
اهداف تربیتی
ارتقای قدرت فیزیکی، بینایی فضایی و تقویت روحیه تیمی در مدیریت میدان‌های گشوده
تقویت هماهنگی عصب و عضله
تنظیم سریع زاویه دست، انتقال نیروی کتف و تطبیق سرعت چرخش چوب در ضربه دوم به جسم در حال سقوط.
توسعه هوش فضایی
توانایی سنجش چشمی فواصل، محاسبه برد هدف‌گیری و پیش‌بینی نقطه سقوط اشیای متحرک.
تقویت تمرکز
شلیک دقیق در کسری از ثانیه هم‌زمان با استرس حضور مدافعان حریف در میدان.
تقویت روحیه دفاعی تیمی
تقسیم متوازن بازیکنان در پهنه وسیع زمین برای مهار حداکثری پرتابه‌ها بدون تداخل حرکتی.
معمولاً به بازیکن دو یا سه بار فرصت خطا داده می‌شود؛ اما اگر پس از چند تلاش ناموفق نتواند چوب را در هوا بزند، نوبت او پایان یافته و نفر بعدی تیم پشت سکو می‌آید.
در فضاهای بتنی یا محیط‌های آموزشی با محدودیت فضا، می‌توان به جای چوب واقعی از لوله‌های نرم فومی (فوم استخری باریک) یا چوب‌های لایه‌پیچ‌شده با ابر و اسفنج متراکم استفاده کرد تا از ایجاد جراحت یا شکستن شیشه‌ها کاملاً پیشگیری شود.
در روش سنتی، از محل توقف دولک تا سکوی پرتاب با طولِ خودِ چوب بلند (الک) گام به گام شمرده می‌شود؛ هر تعداد الک که شمارش شود، امتیاز آن پرتاب ثبت خواهد شد تا تیمی که به حد نصاب از پیش تعیین‌شده برسد برنده شود.
